بسم الله الرحمن الرحیم

با قلبی آکنده از حزن و مطمئن و راضی به قضای الهی، عروج ملکوتی و شهادت سرخ فرزانه‌ی دوران، امام مسلمین و حکیمِ زمان، حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای (قدس‌الله نفسه‌الزکیه) را محضر حضرت‌عالی تسلیت عرض می‌نماییم.
این ضایعه‌ی عظیم بی‌تردید نشانه‌ی صدق و استقامت و انتظار آن بزرگوار بر طریق حق بود که «قضی نحبه»ی آن دور از ذهن نبود و حضرت امام خمینی کبیر (ره) سال‌ها پیش در منشور روحانیت، ما را برای آن آماده کرده بود:

«در هر نهضت و انقلاب الهی و مردمی، علمای اسلام اولین کسانی بوده‌اند که بر تارک جبینشان خون و شهادت نقش بسته است.
کدام انقلاب مردمی – اسلامی را سراغ کنیم که در آن حوزه و روحانیت پیش‌کسوتِ شهادت نبوده‌اند و بر بالای دار نرفته‌اند و اجساد مطهرشان بر سنگفرش‌های حوادث خونین به شهادت نایستاده است؟»

اکنون با اعتماد و اتکال به رحمت ایزدی، انتخاب شایسته و مدبرانه‌ی آن جناب را به عنوان سکاندار نظام اسلامی تبریک گفته و رجاء واثق داریم که حضور حضرت‌عالی همان شجره‌ی طیبه‌ی مبارکی است که با خون شهدا و امام انقلاب آبیاری گشته است.

رهبر گرامی؛
جهان، و به‌ویژه منطقه‌ی غرب آسیا، در میانه‌ی طوفانی از حوادث سهمگین و فتنه‌های استکباری قرار دارد که ریشه در کینه‌ی دیرینه‌ی دولِ استعماری و غده‌ی سرطانی صهیونیزم از ملت رشید و انقلابی ایران دارد. در کشاکش تولد خاورمیانه‌ای جدید مبتنی بر ایده‌ی مقاومت، ما فرزندان معنوی امامِ انقلاب، با درک ضرورتِ طی مراحل پنج‌گانه‌ی انقلاب اسلامی ــ از نهضت اسلامی و نظام‌سازی تا نیل به دولت و جامعه‌ی اسلامی و در نهایت استقرار «تمدن نوین اسلامی» ــ بر این باوریم که نرم‌افزار اداره‌ی این حرکت عظیم، چیزی جز «عقلانیت و فقاهت بالنده و تمدن‌ساز شیعی» نیست.

ما حوزویانی که در سایه‌ی هدایت و تعلیم آن قائد شهید، تحولِ قاعده‌مندِ حوزه‌های علمیه و بالندگی علوم حوزوی را برای طراحی نظامات اجتماعی جمهوری اسلامی ضرورتی غیرقابل‌انکار یافته‌ایم، ضمن بیعت مطلق و ناگسستنی با حضرت‌عالی، سرباز و میثاق خود را در تداوم آن راه تاکنون بر این اصلِ مجاهدت علمیِ پربهجت، استوار کرده بودیم:

  1. بازخوانی هویت حوزه به عنوان مرکز طراحی نظامات اداره‌ی اجتماعی و نوآوری‌های تمدنی؛
    باور عمیق به اینکه حوزه‌ی علمیه نباید در حصار تدریس و تدریسِ صرف بماند، بلکه طبق هدایت‌های امامِ شهیدمان، حوزه مجموعه‌ای از علم، تربیت و کارکردهای اجتماعی و سیاسی است که باید در «خط مقدم جبهه‌ی تقابل با تهدیدهای استعماری دشمنان در عرصه‌های گوناگون» بایستد و خود را به عنوان
    «مرکز تولید و تبیین اندیشه‌ی اسلام در باب نظامات اجتماعی» و همچنین «مرکز و حلقه‌ی نوآوری‌های تمدنی و آینده‌نگری‌های لازم در چارچوب پیامِ جهانیِ اسلام» قلمداد کند.
    اعتقاد داریم تنها با این نگاه است که حوزه می‌تواند «پیشرو و سرآمد» گشته و با «ترسیم و تبیین خطوط اصلی و فرعی تمدن نوین اسلامی»، امکان پاسخ‌گویی به نیازهای پیچیده‌ی بشریت در عصر افول تمدنِ منحطِ غربی را کسب نماید.
  2. تأکید بر ضرورت ارتقاء در استنباط فقهی؛
    معتقدیم فقهِ اصیل ما با حفظ همه‌ی عناصر قویم و حجیت‌بخش آن، باید از «طهارت تا دیات»، ناظر به «اداره‌ی فقهیِ یک کشور، یک جامعه و یک نظام» باشد.
    ما در چارچوب فقه جواهری، بر مدار «فقهِ اداره‌ی نظام» و نه صرفاً اداره‌ی دین را در عرصه‌ی احکام فردی دنبال می‌کنیم؛ چراکه جزئی دیدن دین و غفلت از نگاهِ کلان حاکمیتی، کارآمدیِ عمل را با چالش مواجه خواهد کرد و نتیجه‌ای جز اضطرار دستگاه‌ها و نهادهای حاکمیتی به تن دادن به الگوها و نسخه‌های شرقی و غربی نخواهد داشت.
  3. تلاش برای تحول در علوم انسانی و تحقق «امتداد عینیت فلسفه‌ی اسلامی در زندگی اجتماعی»؛
    باور قلبی ما این است که فلسفه‌ی اسلامی نباید در زوایای ذهن و حواشیِ کتب محصور بماند، بلکه وظیفه‌ی الهی و خطیر ما، ترسیم «امتداد فلسفیِ دین در دنیا» و تبدیل کردن آن به گفتمانِ حکیمانه‌ی اجتماعی برای حکم‌رانی اسلامی است.
    از سوی دیگر، هشدار شهید در خصوص «مسموم بودنِ علوم انسانیِ غربی» را نصب‌العین قرار داده و معتقدیم که علوم انسانیِ رایج، به دلیل ابتناء بر جهان‌بینیِ غیردینی، ماهیتاً معارض با حرکت تمدنی اسلام است؛ لذا تحول بنیادین در این عرصه و همکاری محققانه‌ی همسو با جریان‌های مؤمن در حوزه و دانشگاه برای تولید محتوای معارف معقول و منقول اسلامی را تکلیف قطعی خود دانسته و معتقدیم که «حل مسئله‌های نظام اسلامی»، جز از طریق این پیوند مبارک میان حوزه و دانشگاه میسور نخواهد شد.

حضرت آقا؛

دیروز ما سربازانِ پدرِ بزرگوار شما و جان بر کفانِ او بودیم؛
امروز، در این پیچ تاریخی، با تمامی مجاهدان جبهه‌ی حق، اعلام می‌داریم که پای آرمان‌های قدسی این نهضت ایستاده‌ایم.
آمادگی خود را جهت جهاد علمی و تبیینی برای ساختن «حوزه‌ای پیشرو و سرآمد» و تدوین دانش دینیِ مورد نیاز نظام اسلامی اعلام داشته و از خداوند متعال، طول عمر با برکت و نصرت روزافزون شما را در سایه‌ی عنایات حضرت بقیةالله الاعظم (ارواحنا فداه) مسئلت می‌نماییم.

والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته

عبدالحسین خسروپناه، حمید پارسانیا، سید حسین میرمعزی، ابو القاسم مقیمی حاجی، علی عباسی، عسگر دیرباز، حبیب الله شعبانی، سید محمد مهدی میرباقری، مسعود عالی، محمدرضا فلاح شیروانی، محمد عالم زاده نوری، محمد حاج ابوالقاسم دولابی، محسن قنبریان، محمد عشایری منفرد، محمد علی لیالی، سید سجاد ایزدهی، محمد جواد ارسطا، مجتبی الهی خراسانی، علی فرحانی، علیرضا پیروزمند، سید غنایی، مصطفی جعفر طیاری دهاقانی، سید احسان رفیعی علوی، مهدی سلطانی، عباسعلی مشکانی، حسن بهاری قراملکی، کمیل قنبرزاده، مجید رجبی، امین اسداله زاده داریانی، احمد فربهی، حسین میرزایی، مهدی عبداللهی، علی صالحی منش، امین رضا عبدی نژاد، امین اسدپور، محمد وحید سهیلی، احمد اولیایی، علیرضا عباسی، ابوالحسن حسنی، محمد قاسمی، محمد متقیان تبریزی، مهدی آزادپرور، مصطفی احمدی فر، روح الله سعیدی فاضل، سید مرتضی حسینی کمال آبادی، محمد صابر صادقی، محمد هادی هدایت، رضا ذوالفقاری، رضا ابراهیم پور بروجنی، مهدی رهنما، محمدرضا ترابی، علی اصغر نجابت، یحیی عبدالهی، محمدرضا ملائی، حسن ابراهیم پور، حیدر همتی، سید نقی موسوی، علیرضا نجیمی، محمد باقر ولدان، محمد قادری، مرتضی شعبانزاده، ذبیح الله نعیمیان، ابراهیم حاجی ابراهیم زرگر، سید هادی سیادت، امین نخعی، محمد هادی سمتی، محمد الهی خراسانی، سید محمد مالدار کاریزی، حسن عابدی، محمد رضا طاهری، سید حبیب الله موسوی، مهدی رادنیک، محمد مهدی یاوری، برات محمد هدایتی، مجید تقی پور، علی اکبر اسماعیلی، حسین توکلی، علیرضا جرگانی، احمد اسماعیلی، سید محمد جواد موسوی، رسول شاپورآبادی، مهدی مجیدی، سید علی طاهری نیا، مهدی گودرزی، جواد جلوانی، حسن شفیعی، حسین ایزدی، علی نعمتی، محمد جواد تاکی، حمزه عقدکی، محسن عطار منش، علی محمدی.