728 x 90

حرکت گفت و گو محور؛ تنها راه معرفی اهل بیت (ع) به جهانیان

سخنرانی حجت‌الاسلام والمسلمین محسن الویری، استاد دانشگاه باقرالعلوم(ع) در همایش گفت و گو و تمدن در اندیشه امام موسی صدر در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
سخنرانی حجت‌الاسلام والمسلمین محسن الویری، استاد دانشگاه باقرالعلوم(ع) در همایش گفت و گو و تمدن در اندیشه امام موسی صدر در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامیروابط عمومی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام

سخنرانی حجت‌الاسلام والمسلمین محسن الویری، استاد دانشگاه باقرالعلوم(ع) در همایش گفت و گو و تمدن در اندیشه امام موسی صدر در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی


استاد دانشگاه باقرالعلوم (ع)  گفت: امروز راهی جز گفت و گو برای معرفی فرهنگ اهل‌بیت(ع) نداریم زیرا مکتب اهل‌بیت(ع) با روش‌های مستقیم به درستی معرفی نخواهد شد.


به گزارش روابط عمومی دانشگاه باقرالعلوم (ع) به نقل از خبرگزاری بین المللی قرآن (ایکنا) حجت‌الاسلام والمسلمین محسن الویری، استاد دانشگاه باقرالعلوم(ع) امروز ۲۸ بهمن در همایش گفت و گو و تمدن در اندیشه امام موسی صدر در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی گفت: میان آگاهی تمدنی و بینش تمدنی حتما باید تفاوت گذاشت، کسانی هستند که دغدغه و بینش تمدنی ندارند با اینکه آگاهی‌های تمدنی خوبی دارند و حتی کتاب در این مورد نوشته‌اند.
وی اظهار کرد: امام موسی صدر، درک و دغدغه تمدنی داشتند اگرچه تمدن‌پژوه به معنای متعارف نبود ولی درک و وسعت نگاه تمدنی داشت از این رو در شمار برجسته‌ترین متفکران شیعی معاصر قرار گرفته است.
الویری بیان کرد: در موقع حمله اسرائیل به لبنان ایشان تحلیلی تمدنی ارایه داد همچنین یادداشتی که در مورد انقلاب اسلامی در روزنامه لوموند از مراحل نضج و به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی ارایه داد بیانگر این رویکرد است.
استاد حوزه و دانشگاه اضافه کرد: گفت و گو به مفهوم کنونی که می‌خواهیم در اندیشه امام موسی صدر مطالعه کنیم مفهومی متفاوت با اندیشه دینی است؛ در این گفت و گو فهمیدن طرف مقابل و فهماندن خود است که لازمه این گفت و گو همسان دیدن خود با طرف مقابل و دست برداشتن از پیش‌فرض‌های طرف مقابل است که با گفت و گوی قرآنی متفاوت است زیرا ما در نگاه قرآن از موضع برتر گفت و گو می‌کنیم و با قصد هدایت و متقاعدکردن طرف مقابل با او گفت و گو داریم.
الویری اظهار کرد: البته لازمه گفت و گوی هدایتی و دعوتی و قرآنی، تن دادن به گفت و گو به مفهوم معاصر است؛ پیامبران خود را حامل وحی می‌دانستند ولی گفت و گو با هدف هدایت باید در بستر گفت و گو با مفهوم معاصر قرار گیرد همان طور که قرآن نازل شده تا بتواند قابل درک برای بشر باشد.
استاد دانشگاه باقرالعلوم تصریح کرد: کلینی در جلد اول کافی، آورده که انبیاء به قدر عقول مردم با آنان سخن گفته‌اند؛ به پیامبران فرمان داده شده که سخن را پایین بیاورند تا مردم بفهمند و همین که پرسش کلید فهم در مفهوم دینی بیان شده یعنی یک فرد معصوم خودش را به اندازه طرف مقابل پایین می‌آورد تا دست او را بگیرد و بالا ببرد درست مانند پدری که برای گرفتن دست فرزند کوچکش باید خود را پایین بیاورد.
وی افزود: گفت و گو در بستر اجتماعی ایجاد می‌شود و هر اندازه توده‌های مردم و ساختارهای اجتماعی و گروه‌های جامعه رشدیافته‌تر و منسجم‌تر باشد گفت و گو ضریب موفقیت بیشتری دارد و رابطه مستقیمی میان این دو وجود دارد؛ هم جامعه همگرا به گفت و گو کمک می کند و هم گفت و گو می‌تواند به انسجام و وحدت اجتماعی کمک کند.
الویری عنوان کرد: لازمه گفت و گو تن دادن به تکثر است؛ در جامعه تک‌صدایی گفت و گو معنا ندارد؛ لازمه تمدن نیز پذیرش سلیقه‌ها و گروه‌های مختلف و ... است و اساسا تمدن از این تنوعات شکل می‌گیرد و پیش فرض، وجود دوطرف در گفت و گو است و پذیرش این تکثر بدیهی است.
وی اظهار کرد: ما وقتی از بینش تمدنی حرف می‌زنیم چون تمدن یک مفهوم وسیع و کلان است ربط دادن آن به زیست اجتماعی روزمره دشوار است ولی اگر فرد کلان‌نگر باشد رفتارهای خرد نیز در این بستر مورد توجه قرار می‌گیرد.
الویری تصریح کرد: اگر سخنان و رفتار کسی نشان دهد که افق بلند در نظر دارد در این صورت رفتارهای خرد فرد نیز مورد توجه قرار خواهد گرفت و دارای آثار دیرپاست و از مرزهای محدود محلی و منطقه‌ای و اجتماعی فراتر خواهد رفت.
استاد دانشگاه باقرالعلوم بیان کرد: بررسی زندگی موسی صدر نشان می‌دهد ایشان براساس چنین درکی از مفهوم گفت و گو به نحوی گسترده برای اصلاح و انسجام اجتماعی و زمینه‌سازی و حرکت به سمت تمدن قدم برداشتند.
وی افزود: وجود آرشیو سخنرانی‌ها و اقدامات امام موسی صدر  که با عنایت خود ایشان صورت گرفته نشان‌دهنده درک تمدنی است و ایشان تنوع بسیار شگفتی در ارتباط اجتماعی و گفت و گو با مردمان کشورهای مختلف و شخصیت‌ها داشت. 
الویری ادامه داد: آیت‌الله شبیری زنجانی درباره وی گفته‌اند من هنگام گفت و گو با دیگران تندی از ایشان ندیدم و کلمات خشن و اهانت‌آمیز از او نشنیدم و به عبارت دیگر وی هنگام گفت و گو بسیار مودب بود و همین او را در میان بقیه متمایز و برجسته کرده و جایگاه خاصی به